Neden bazen güzel şeylerin ardından mutlaka kötü bir şey geleceğini düşünür, sevincimizi yaşamaya çekiniriz?
Her şey yolundayken, tam da çok mutlu olduğumuz bir anda, neden kendimizi tedirgin ve savunmasız hissederiz? Hatta kimi zaman mutluluğu kendimize yakıştıramaz, hak etmediğimizi düşünürüz? Neden?
Bu bölümün konusu, en mutlu anlarda içimize düşen korku.