Zaman zaman duygularınızın içinde kaybolduğunuzu, kendinizi anlamakta zorlandığınızı ve adını koyamadığınız duyguların sizi yönettiğini hissediyorsanız eğer, yalnız değilsiniz. Bu bir kusur ya da zayıflık değil; insan olmanın doğal hâli. Ama durum böyleyken bile doğru sorularla yönümüzü tayin edebilme gücümüz var.

• Neden bazı duygular bilincimizi bütünüyle kuşatırken, bazıları sessizce geçip gider?

• Zihnimiz, anlam veremediği bedensel sinyalleri neden aceleyle hikâyelere dönüştürür? Bu hikâyelere inanmak, yaşadığımız duyguyu neden daha ağır ve zorlayıcı hâle getirir?

• “Neden böyle hissediyorum?” diye sormak, duygularla kurduğumuz ilişkiyi nasıl değiştirir?

• Duygularımızı bir sorun olarak değil, bir mesaj olarak okumayı öğrenmek bizi nasıl güçlendirir?

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir